تخم‌‌مرغ آب‌‌پز به دلیل ماهیت سریع‌الفساد خود نیازمند رعایت دقیق اصول بهداشتی در نگه‌داری است. شواهد علمی نشان می‌دهد که نگه‌داری تخم‌‌مرغ آب‌‌پز در یخچال تا مدت یک هفته، در صورتی که دمای مناسب، شرایط بهداشتی و پیشگیری از آلودگی متقاطع رعایت شود، خطری جدی را برای سلامت ایجاد نمی‌کند. سالم بودن پوسته و استفاده از ظروف دربسته برای نمونه‌های پوست‌کنده نیز نقش مهمی در حفظ کیفیت و بی‌خطری آن دارد. با این وجود، در صورت نگه‌داری نامناسب، این ماده‌ غذایی می‌تواند به محیطی برای رشد میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا مانند سالمونلا و لیستریا تبدیل شود و سلامت مصرف‌کننده را به خطر اندازد. در نهایت، توصیه می‌شود زمان بین تهیه و مصرف تخم‌‌مرغ آب‌‌پز تا حد ممکن کوتاه‌تر باشد، تا امکان ایجاد مسمومیت به حداقل برسد.

به زبان ساده، نه تنها شواهد علمی کافی برای اثبات اینکه روغن حیوانی، نسل‌های گذشته را قوی‌تر کرد، وجود ندارد، بلکه بیشتر شواهد نشان می‌دهند مصرف زیاد آن ممکن است مضر باشد. آنچه افراد قدیم را از نظر بدنی مقاوم‌تر جلوه می‌دهد، بیشتر به سبک زندگی فعال‌تر، رژیم متعادل‌تر و کاهش مصرف غذاهای فراوری‌شده مربوط است، نه صرفاً استفاده از روغن حیوانی. بنابراین، این ادعا که «مصرف روغن حیوانی باعث قوی‌تر بودن نسل‌های گذشته شد» از نظر علمی معتبر نیست.

شواهد علمی به‌روشنی تأیید می‌کنند که پیازهای پلاسیده یا آسیب‌دیده می‌توانند محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها باشند و مصرف آن‌ها خطرناک است. بنابراین، توصیه به پرهیز از مصرف این نوع پیاز کاملاً منطقی و مبتنی بر داده‌های علمی است. با این حال، درباره پیازهای تازه‌برش‌خورده و سالم که در شرایط بهداشتی و دمای یخچال نگهداری می‌شوند، شواهد کافی مبنی بر خطر بالای آلودگی آن‌ها وجود ندارد. ازاین‌رو، تعمیم این هشدار به همه پیازها بی‌اساس است و نیازمند انجام مطالعات بیشتر برای ارزیابی دقیق‌تر این نگرانی‌هاست.

مطالعات موجود نشان می‌دهند که قندهای افزوده (مانند شکر سفید) به‌طور قاطع برای سلامت مضر بوده و مصرف زیاد آن‌ها با مشکلاتی مانند افزایش وزن، دیابت و بیماری‌های قلبی مرتبط است. در مقابل، قندهای طبیعی موجود در میوه‌ها و میوه‌های خشک، مثل خرما و کشمش، اگر در مقادیر متعادل مصرف شوند، معمولاً پاسخ قندی و انسولینی ملایم‌تری ایجاد می‌کنند و اثرات منفی قابل توجهی بر کنترل قند خون ندارند. لذا مصرف خرما یا کشمش همراه با چای یا مایعات گرم، گزینه سالم‌تری به‌­نظر می‌رسد، به شرط آنکه میزان مصرف میوه‌های خشک، کنترل‌شده و متعادل باشد. علاوه‌بر این، برای اثبات برتری قطعی این مواد نسبت به قندهای تصفیه‌شده، شواهد بلندمدت و مطالعات قوی‌تری لازم است.

پاسخ کلی به این ادعا، به نوع سرطان، سن بیمار، نوع و مقدار درمان دریافتی بستگی دارد. با این وجود، اگرچه شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ممکن است به تخمدان‌ها آسیب برسانند و شانس بارداری را کاهش دهند، به‌ویژه در سرطان‌هایی مانند پستان، مغز، کلیه و استخوان، با گذشت زمان از پایان درمان، احتمال بارداری دوباره افزایش پیدا می‌کند. روش‌های پزشکی نوین نیز پیش‌از شروع شیمی‌درمانی، می‌توانند کمک زیادی به حفظ قدرت باروری کنند.

با مرور شواهد علمی به این نتیجه می‌رسیم که ادعای «خطرناک بودن رابطه جنسی هنگام پریود» از نظر پزشکی صحت ندارد. منابع معتبر بر این نکته تأکید کرده‌اند که برقراری رابطه در دوران قاعدگی در افراد سالم، «خود‌به‌خود» زیان‌آور نیست. اگرچه همانند هر نزدیکی جنسی دیگری، هم‌چنان خطر انتقال بیماری‌های مقاربتی و احتمال بسیار اندک بارداری وجود دارد، این خطرات با استفاده از کاندوم و رعایت بهداشت به حداقل می‌رسند. بنابراین نتیجه می‌گیریم که ادعای «خطرناک بودن رابطه جنسی در هنگام پریود» از منظر علمی نادرست است.

شواهد علمی برگرفته از مطالعات مختلف، با روش‌های متنوع، به‌طور کلی تایید می‌کنند که کاهش مصرف گوشت، به ویژه گوشت قرمز، می‌تواند منجر به کاهش بوی نامطبوع عرق بدن شود. این تاثیر به دلیل کاهش ترکیبات گوگردی و دیگر متابولیت‌های تولیدکننده بو در عرق و هم‌چنین تغییر در میکروبیوم پوست است. بااین‌حال، تفاوت‌های فردی، ژنتیکی و عوامل محیطی نیز نقش مهمی دارند، بنابراین میزان تاثیر آن ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد.

مجموعه ادعاها و خبرهای 14 مرداد 1404 در این مطلب فکت‌نامه سلامت صحت سنجی شده است.

مطالعات مختلف نشان می‌دهند که بازگشت به کار پس‌از درمان سرطان پستان، یک فرایند پیچیده است که تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد. برای تسهیل این فرایند، نیاز به رویکردی جامع و چندجانبه است که شامل حمایت‌های پزشکی، روانی، اجتماعی و سازمانی می‌شود. هم‌چنین، طراحی سیاست‌های کاری منعطف و ارائه برنامه‌های توان‌بخشی مناسب می‌توانند به بازگشت موفقیت‌آمیز به کار کمک کنند.

بررسی منابع علمی و پژوهش‌های معتبر در زمینه تاثیرات مصرف روی بر آکنه نشان می‌دهد که ادعای «افزایش جوش صورت با مصرف مکمل روی» مستندی ندارد. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که افراد دارای آکنه سطح پایین‌تری از روی در خون خود داشته و مصرف مکمل روی می‌تواند به کاهش ضایعات ملتهب آکنه کمک کند. در عین حال، عوارض جانبی اصلی روی افزایش جوش نیست، بلکه مسائل گوارشی خفیف است. بنابراین براساس شواهد موجود، این ادعا که «مصرف قرص روی موجب افزایش جوش صورت می‌شود» صحیح نیست و حتی ممکن است مصرف مناسب روی در برخی موارد به بهبود وضعیت آکنه کمک کند.

استفاده منظم از کرم ضدآفتاب با SPF مناسب (حداقل ۱۵ و ترجیحاً ۳۰) و طیف‌گسترده، در کنار سایر تدابیر (لباس، سایه‌بان، اجتناب از مواجهه با تابش شدید) می‌تواند به‌طور چشمگیری خطرات UV را شامل سرطان پوست، سوختگی و پیری زودرس، کاهش دهد (3، 5، 6). بنابراین، این ادعا درست است: کرم ضدآفتاب یکی از روش‌های مؤثر محافظت از پوست در برابر آسیب‌های خورشید است.

بارداری و زایمان می‌توانند تغییراتی را در ظاهر مو و پوست ایجاد کنند، که برای بسیاری از زنان نگران‌کننده است، اما بیشتر این تغییرات موقتی هستند. یکی از شایع‌ترین مسائل، ریزش مو پس‌از زایمان است. این اتفاق به دلیل کاهش ناگهانی هورمون‌هایی مثل استروژن رخ می‌دهد. اگرچه ممکن است این ریزش مو شدید به نظر برسد، معمولاً طی ۱۲ تا ۱۵ ماه پس‌از زایمان به حالت طبیعی بازمی‌گردد. از سوی دیگر، پوست نیز در دوران بارداری دستخوش تغییراتی می‌شود؛ تیرگی پوست، خطوط کشسان (استریا) و برخی تغییرات عروقی شایع هستند. خوشبختانه، بیشتر این تغییرات هم با گذر زمان و پس‌از زایمان به تدریج بهبود می‌یابند. یافته‌های علمی موجود از این روندها پشتیبانی کرده و نشان می‌دهند که تغییرات پوست و مو در بارداری، طبیعی و قابل انتظارند.