آپاندکتومی لاپاروسکوپیک تک‌برش (SILA) از نظر اثربخشی، عوارض، طول مدت بستری، و بهبودی، تقریباً به اندازه روش چندبرش (CLA) مؤثر است. تفاوت اصلی در جنبه زیبایی پوست و محل زخم است که در روش تک‌برش بهتر دیده می‌شود.

شواهد علمی نشان می‌دهند که تمرینات مقاومتی برای بیماران مبتلا به سکته مغزی روشی بی‌خطر و مؤثر در افزایش قدرت عضلانی، بهبود تعادل و بخشی از عملکرد حرکتی است.

نتایج بررسی‌ها و توصیه‌های علمی نشان می‌دهند که داروهای مایع مخصوص کودکان، مثل قطره‌ها و شربت‌ها، پس‌از باز شدن فقط برای مدت محدودی قابل استفاده‌اند. این بازه اغلب بین ۱۴ و ۳۰ روز است، چون پس‌از آن احتمال کاهش اثربخشی دارو یا رشد میکروب‌ها بالا می‌رود.

مصرف طولانی‌مدت و دوزهای بالای ترامادول می‌تواند پیامدهای جدی برای سلامت روان و جسم افراد داشته باشد. وابستگی شدید، بروز علائم روان‌پزشکی مانند افسردگی، اضطراب، اختلال خواب و افکار خودکشی، هم‌چنین علائم شدید ترک، همگی نشان‌دهنده خطرات بالقوه این دارو هستند.

هیچ شواهد قاطع و جامعی وجود ندارد که نشان دهد صرفاً مصرف زینک، منیزیم و چای سبز به‌طور همزمان می‌تواند افسردگی را به‌طور قطعی «درمان» کند. افسردگی یک وضعیت پیچیده است که برای درمان آن باید عوامل متعدد (روان‌شناختی، دارویی، اجتماعی و…) در نظر گرفته شوند.

بررسی‌های علمی نشان داده‌اند که مصرف پروبیوتیک‌ها می‌تواند در برخی شرایط خاص، مانند هنگام مصرف آنتی‌بیوتیک یا در کودکان، به کاهش احتمال بروز اسهال کمک کند. با این حال، میزان اثربخشی پروبیوتیک‌ها به عوامل مختلفی بستگی دارد.

نتایج مرور نظام‌مند کاکرین حاکی از آن هستند که شواهد موجود برای اثبات تأثیر مثبت امگا-۳ بر بهبود نوروپاتی دیابتی کافی نیستند. اگرچه این مکمل‌ها ممکن است ضرری نداشته باشند، تا این لحظه شواهد علمی قوی برای تأیید اثر درمانی آن‌ها وجود ندارد.

ناتالیزوماب اثربخشی بالایی در کاهش عود سالانه و پیشرفت ناتوانی در بیماران مبتلا به ام‌اس فعال دارد و باعث کاهش ضایعات فعال مغزی و بهبود کیفیت زندگی و عملکرد روزمره بیماران می‌شود. با این حال، مصرف آن با خطر نادر اما جدی لوکوانسفالوپاتی چندکانونی پیشرونده و دیگر عوارض جانبی همراه است، بنابراین پایش دقیق بالینی و مدیریت خطر در بیماران ضروری است. به‌طور کلی، ناتالیزوماب یک گزینه درمانی مؤثر و هدفمند است، اما به شرط رعایت نکات ایمنی و پایش منظم بیمار.

مصرف هم‌زمان الکل و استامینوفن در شرایط متعارف، اغلب مشکل‌ساز نیست و خودبه‌خود باعث آسیب کبدی نمی‌شود. به عبارت دیگر، ادعای «خطرناک بودن مطلق» این ترکیب درست نیست و باید میزان مصرف الکل و دوز دارو را در نظر گرفت. با این حال، در افراد الکلی مزمن یا کسانی که به‌طور مرتب دوز بالایی را از استامینوفن مصرف می‌کنند، احتمال آسیب جدی کبدی وجود دارد. در نتیجه می‌توان گفت، این ادعا فقط در شرایط خاص (مصرف زیاد الکل یا تکرار دوز بالای استامینوفن) صحیح است و در شرایط عادی معتبر نیست.

شواهد علمی نشان می‌دهد که آنتی‌بیوتیک‌های موضعی درمان اصلی کراتیت باکتریایی هستند و در کاهش مدت زمان لازم برای دستیابی به بهبودی و کنترل عفونت نقش دارند. با این حال، شواهد موجود در خصوص استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی به‌عنوان درمان کمکی کافی نبوده و اثربخشی و بی‌خطری آن‌ها هنوز به‌طور قطعی تأیید نشده است. ب

با توجه به شواهد موجود، می‌توان گفت که ادعای «تمرین راه رفتن با دستگاه کمکی پس‌از سکته مغزی، شانس راه رفتن مستقل بیمار را افزایش می‌دهد»، درست است. این دستگاه‌ها، به‌ویژه وقتی با فیزیوتراپی ترکیب شوند، شانس استقلال بیماران را بیشتر می‌کنند. البته نباید انتظار داشت سرعت یا استقامت فرد به‌طور چشمگیری تغییر کند، و هم‌چنین باید دانست که ممکن است تاثیرات آن در درازمدت کاهش پیدا کنند. بنابراین، استفاده از این دستگاه‌ها یک روش مفید و بی‌خطر برای کمک به بازتوانی بیماران پس‌از سکته مغزی است، اما جایگزین کامل فیزیوتراپی سنتی نمی‌شود.

تیمروسال یک ماده نگهدارنده مبتنی بر جیوه است که دهه‌هاست در ایالات متحده در ویال‌های چند دوزی (ویال‌های حاوی بیش از یک دوز) داروها و واکسن‌ها استفاده می‌شود. هیچ شواهدی مبنی بر آسیب ناشی از دوزهای پایین تیمروسال در واکسن‌ها وجود ندارد، به جز واکنش‌های جزئی و خفیف، مانند قرمزی و تورم در محل تزریق. در ژوئیه ۱۹۹۹، آژانس‌های خدمات سلامت عمومی، آکادمی اطفال آمریکا و تولیدکنندگان واکسن توافق کردند که تیمروسال باید به‌عنوان یک اقدام احتیاطی در واکسن‌ها کاهش یابد یا حذف شود.