شواهد علمی از مطالعات طولی و مرورهای سیستماتیک نشان می‌دهند که استرس و اضطراب می‌توانند با تغییر در الگوی خواب، افزایش میل به مصرف غذاهای پرکالری و کاهش فعالیت بدنی، زمینه‌ساز افزایش وزن شوند.

این ادعا که «هورمون‌درمانی بعد از یائسگی باعث افزایش خطر سرطان رحم می‌شود»، به‌طور کلی درست نیست. استفاده از فقط استروژن، خطر مشکلات پیش‌سرطانی رحم را بیشتر می‌کند، اما هورمون‌درمانی ترکیبی، به‌ویژه نوع مداوم، چنین افزایشی را نشان نمی‌دهد. نوع درمان، عامل تعیین‌کننده‌ اصلی خطر است.

نوشیدن یک لیوان آب پیش‌از صرف صبحانه متابولیسم بدن را افزایش نمی‌دهد، اما می‌تواند به کاهش کالری مصرفی و کنترل اشتها کمک کند. این روش ساده و کم‌هزینه برای افرادی که رژیم غذایی دارند، برای کاهش وزن کمک‌کننده است.

استراحت‌های منظم کاری می‌توانند به کاهش بروز درد و اختلالات اسکلتی‌عضلانی در کارکنان کمک کنند.

در پرتو شواهد علمی گسترده باید گفت، انجام منظم ورزش به‌طور مؤثری باعث بهبود سلامت قلب می‌شود.

شواهد علمی موجود نشان می‌دهد که خواب عصرگاهی و شرایط نوری هنگام غروب آفتاب می‌توانند بر ریتم طبیعی بدن و کیفیت خواب شبانه اثر بگذارند.

استرس روانی مزمن می‌تواند چرخه طبیعی رشد مو را مختل کرده و با ایجاد التهاب و آسیب به فولیکول‌ها، ریزش مو را افزایش دهد. هم‌چنین فشارهای روانی روزمره با شدت ریزش مو رابطه مستقیم دارند، هرچند شدت آن بسته به شرایط فردی متفاوت خواهد بود.

با وجود محدودیت‌های پژوهشی موجود، می‌توان گفت که کم‌آبی بدن می‌تواند سردرد را ایجاد کرده یا سردرد موجود را تشدید کند. از سوی دیگر، نوشیدن آب کافی می‌تواند سردرد ناشی از کم‌آبی بدن را کاهش دهد.

شواهد علمی نشان می‌دهند که استفاده از ماسک می‌تواند در کاهش تماس با آلاینده‌های هوا و حتی برخی عوامل بیماری‌زا مؤثر باشد، به‌ویژه زمانی که ماسک استاندارد بوده و به‌درستی استفاده شود.

درحالی‌که اعمال فشار مکانیکی کنترل‌شده با دستگاه‌های ویژه می‌تواند درد میگرن را کاهش دهد. در نهایت، توصیه می‌شود از روش‌های مؤثرتری مانند مسکّن‌ها، کمپرس سرد/گرم، مدیریت استرس و خواب کافی استفاده شود.

شواهد علمی نشان می‌دهد داروهای گیاهی نمی‌توانند جایگزین درمان‌های استاندارد برای ترک اعتیاد به مواد مخدر باشند. آن‌ها فقط نقش مکمل و کمکی در کاهش علائم و بهبود وضعیت روانی و جسمانی دارند و اثربخشی‌شان نیازمند انجام مطالعات گسترده‌تر و کارآزمایی‌های بالینی است.

شواهد علمی نشان می‌دهد بسیاری از این مطالعات کوتاه‌مدت یا مقدماتی بوده و شواهد قطعی از تاثیر قرص مورینگا بر لاغری در انسان هنوز کافی نیست.