نتایج مرور نظام‌مند کاکرین حاکی از آن هستند که شواهد موجود برای اثبات تأثیر مثبت امگا-۳ بر بهبود نوروپاتی دیابتی کافی نیستند. اگرچه این مکمل‌ها ممکن است ضرری نداشته باشند، تا این لحظه شواهد علمی قوی برای تأیید اثر درمانی آن‌ها وجود ندارد.

آنچه امروزه نیاز است، پاسخگویی شفاف مسئولین وزارت بهداشت با عدد و رقم درباره تاثیر تغییر رویکرد غربالگری در پیامدهای تولد است. متاسفانه داده های شفاف و مشخصی از رجیستری ها و گزارش ها وجود ندارد و این خود به افزایش ابهام و شایعات می انجامد.

در جمع‌بندی کلی می‌توان گفت که، ادعای «مصرف مکمل کلسیم پیش‌از بارداری برای پیشگیری از بروز فشار خون بالا و عوارض بارداری» با شواهد علمی فعلی تأیید نمی‌شود. بهترین راه این است که زنان، چه پیش‌از بارداری و چه در طول آن، با پزشک خود مشورت کنند تا بر اساس وضعیت بدنی و نیازهای خاص‌شان، درباره مصرف مکمل‌ها تصمیم بگیرند.

با توجه به مرور شواهد موجود تا سال ۲۰۲۴، می‌توان گفت که ادعای «واکسن‌های RSV، بی‌خطر و اثربخش هستند»، تا حد زیادی درست است. واکسن‌های نسل جدید (به‌ویژه نوع پیش‌اتصالی پروتئین F) نه‌تنها ایمنی بالایی دارند، بلکه در گروه‌های پرخطر مانند سالمندان و نوزادان نیز به‌طور معناداری از بروز بیماری و بستری پیشگیری می‌کنند. به زبان ساده، این واکسن‌ها گامی مهم در کاهش بار جهانی بیماری RSV بوده و انتظار می‌رود در آینده به بخشی از برنامه‌های واکسیناسیون فصلی تبدیل شوند.

براساس شواهد علمی موجود، لیزر ترانس‌کرانیال به‌عنوان یک روش غیرتهاجمی برای درمان سکته مغزی ایسکمیک حاد، علی‌رغم بی‌خطر بودن نسبی آن، تأثیر قابل‌توجه و مداومی را بر بهبود عملکرد عصبی یا کاهش شدت سکته مغزی نشان نداد.

ناتالیزوماب اثربخشی بالایی در کاهش عود سالانه و پیشرفت ناتوانی در بیماران مبتلا به ام‌اس فعال دارد و باعث کاهش ضایعات فعال مغزی و بهبود کیفیت زندگی و عملکرد روزمره بیماران می‌شود. با این حال، مصرف آن با خطر نادر اما جدی لوکوانسفالوپاتی چندکانونی پیشرونده و دیگر عوارض جانبی همراه است، بنابراین پایش دقیق بالینی و مدیریت خطر در بیماران ضروری است. به‌طور کلی، ناتالیزوماب یک گزینه درمانی مؤثر و هدفمند است، اما به شرط رعایت نکات ایمنی و پایش منظم بیمار.

با توجه به شواهد موجود، می‌توان گفت که ادعای «تمرین راه رفتن با دستگاه کمکی پس‌از سکته مغزی، شانس راه رفتن مستقل بیمار را افزایش می‌دهد»، درست است. این دستگاه‌ها، به‌ویژه وقتی با فیزیوتراپی ترکیب شوند، شانس استقلال بیماران را بیشتر می‌کنند. البته نباید انتظار داشت سرعت یا استقامت فرد به‌طور چشمگیری تغییر کند، و هم‌چنین باید دانست که ممکن است تاثیرات آن در درازمدت کاهش پیدا کنند. بنابراین، استفاده از این دستگاه‌ها یک روش مفید و بی‌خطر برای کمک به بازتوانی بیماران پس‌از سکته مغزی است، اما جایگزین کامل فیزیوتراپی سنتی نمی‌شود.

تیمروسال یک ماده نگهدارنده مبتنی بر جیوه است که دهه‌هاست در ایالات متحده در ویال‌های چند دوزی (ویال‌های حاوی بیش از یک دوز) داروها و واکسن‌ها استفاده می‌شود. هیچ شواهدی مبنی بر آسیب ناشی از دوزهای پایین تیمروسال در واکسن‌ها وجود ندارد، به جز واکنش‌های جزئی و خفیف، مانند قرمزی و تورم در محل تزریق. در ژوئیه ۱۹۹۹، آژانس‌های خدمات سلامت عمومی، آکادمی اطفال آمریکا و تولیدکنندگان واکسن توافق کردند که تیمروسال باید به‌عنوان یک اقدام احتیاطی در واکسن‌ها کاهش یابد یا حذف شود.

با توجه به مرورهای سیستماتیک و مقالات بالینی موجود، ادعای «تمیز کردن گوش می‌تواند عفونت مزمن گوش میانی را درمان کند»، به‌صورت کلی و به‌تنهایی، تأیید نشده و شواهد کافی و با کیفیت بالا برای اثبات آن وجود ندارد. تمیز کردن گوش به‌تنهایی معمولاً به‌عنوان درمان قطعی پذیرفته نمی‌شود، اما به‌عنوان یک اقدام حمایتی که برای خارج کردن ترشحات و رسیدن بهتر قطره‌های موضعی آنتی‌بیوتیک یا آنتی‌سپتیک به محل عفونت انجام می‌شود، نقش مهمی دارد و ممکن است هنگام همراهی با درمان موضعی به بهبودی کمک کند. هم‌چنین، نظارت تخصصی و انجام روش توسط کادر آموزش‌دیده اهمیت بالایی دارد تا از بروز عوارض پیشگیری شود.

پاسخ به مهمترین سوالات درباره مارگزیدگی که ممکن است برای هرکدام از شما مطرح شود و بایستی اطلاعات لازم درباره آن داشته باشید.

بر اساس شواهد موجود، چرخاندن دستی سر جنین ممکن است بی‌خطر باشد، اما برای اثبات اینکه این روش می‌تواند به‌طور مؤثری از نیاز به انجام زایمان‌های سخت و سزارین پیشگیری کند، شواهد کافی وجود ندارد. به عبارت ساده‌تر، نمی‌توان گفت این روش قطعاً مفید است یا بی‌فایده، اما فعلاً شواهد نشان می‌دهند که تأثیر چشمگیری ندارد.

بر اساس شواهد موجود، نمی‌توان گفت که لیزر واژینال روش مؤثری برای درمان بی‌اختیاری استرسی ادرار در زنان است. شواهد فعلی نشان می‌دهند که این روش یا تفاوتی با درمان ساختگی ندارد، یا اگر تفاوتی هم باشد، بسیار کوچک و غیرقابل‌توجه است. بنابراین، این ادعا که «لیزر واژینال در درمان بی‌اختیاری استرسی ادرار در زنان مؤثر است»، در حال حاضر درست نیست و هنوز شواهد کافی برای تأیید آن وجود ندارد.