واکسن‌ ها تأثیری منفی بر قدرت باروری ندارند و نمی‌توانند باعث ناباروری، آسیب به تخمدان، کاهش کیفیت اسپرم یا افزایش خطر سقط جنین شوند.

بر پایه‌ شواهد علمی قوی، واکسن HPV در پیشگیری از بروز سرطان دهانه رحم و دیگر بیماری‌های ناشی از HPV مؤثر و بی‌خطر است، هرچند جایگزین غربالگری منظم نیست.

شواهد نشان میدهد سن به‌تنهایی معیار کافی برای مجاز یا ممنوع بودن قهوه نیست؛ مقدار مصرف، گروه سنی و وضعیت سلامت فرد تعیین‌کننده‌ترند.

ادعای اینکه «غربالگری سرطان پروستات جان افراد را نجات می‌دهد» بر اساس شواهد جدید تا حد زیادی درست است؛ اما این اثر نسبتاً محدود بوده و باید در کنار خطر تشخیص و درمان غیرضروری در تصمیم‌گیری بالینی و فردی در نظر گرفته شود.

ادعای اینکه مصرف مکمل ویتامین ب 12 باعث بهبود رشد، افزایش قد، بهبود عملکرد شناختی یا کاهش کم‌خونی در کودکان می‌شود، توسط شواهد موجود تأیید نمی‌شود.

گرچه این درمان در کوتاه‌مدت (تا حدود ۵ سال) برای کنترل علائم یائسگی و محافظت از استخوان‌ها فواید اثبات‌شده‌ای دارد، ادامه‌ مصرف آن در بلندمدت، به‌ویژه بیش‌از ۵ سال، خطرات قابل‌توجهی را مانند افزایش خطر سرطان پستان، سکته مغزی و لخته شدن خون به همراه دارد که این خطرات، مزایای کوتاه‌مدت را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.

داروهای ضد آمیلوئید برای آلزایمر در افراد با اختلال شناختی خفیف یا دمانس خفیف، اثر بالینی معناداری نشان نداده‌اند یا اثرشان بسیار کوچک بوده است.

اگر روغن به‌عنوان راهکار اصلی لاغری و برای آب کردن شکم یا جایگزین رژیم غذایی و ورزش تبلیغ شود، گمراه‌کننده و اغراق‌آمیز است.

اشعه‌های خورشید حتی در روزهای ابری هم می‌توانند به پوست آسیب برسانند و تصور بی‌نیازی به مصرف ضدآفتاب در این شرایط نادرست است. ضدآفتاب باید به عنوان بخشی از مراقبت روزانه از پوست در تمام طول سال استفاده شود تا از آسیب­‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت پوستی پیشگیری شود.

رفتار انسان محصول یک ژن منفرد نیست. رفتار نتیجه تعامل تعداد زیادی ژن با محیط، تجربه، تربیت، فرهنگ و شرایط اجتماعی است. بنابراین علم امروز از این تصور پشتیبانی نمی‌کند که بتوان با هدف گرفتن یک «ژن رفتار» ساده، شخصیت یا رفتار انسان را به‌دلخواه تغییر داد.

تحریک الکتریکی عضلات و اعصاب پس‌از سکته مغزی می‌تواند به بهبود حرکت و کنترل اندام فوقانی کمک کند، به‌ویژه زمانی‌که همراه با تمرینات فعال باشد. با این حال، شواهد هنوز محدود بوده و برای معرفی آن به‌عنوان درمان مستقل و قطعی، کافی نیست.

مصرف ریتالین در کوتاه‌مدت می‌تواند علائم بیش‌فعالی کودکان را کاهش دهد و نسبتاً بی‌خطر به نظر می‌رسد، اما بروز عوارض خفیف، مانند بی‌خوابی و کاهش اشتها، با آن شایع هستند. با توجه به کیفیت پائین شواهد و نبود مطالعات بلندمدت، اثربخشی و بی‌خطری پایدار این دارو هنوز نیازمند بررسی‌های بیشتر است.